تقویت جنبۀ ارکستری سنتور

تقویت جنبۀ ارکستری سنتور

 

پیشرفت و تکامل موسیقی مستلزم پیشرفت فن ارکستراسیون و ترقی تکنیک سازهاست. تقویت جنبۀ ارکستری سنتور مسئله‌ایست که از دو منظر باید موردتوجه قرار گیرد:
اول از نظر نوازنده، دوم از نظر وضع ساختمانی سنتور.
1. از نظر نوازنده آنچه می‌توان یادآور شد این است که نوازندگان سنتور اولا، باید سعی نمایند به قواعد نت و موسیقی نظری آشنایی کافی داشته باشند. ثانیا، با اجرای قطعات و آثار صحیح و اساسی قدرت اجرای خود را تکامل بخشند. ثالثا، نوازندگی در ارکستر را ناچیز نشمرده بلکه آن را اساسی ترین قسمت کار خود محسوب کرده و متوجه باشند که قدرت نوازنده هنگامی مسلم می‌گردد که بتواند در ارکستر وظیفۀ خود را به نحواحسن انجام دهد.
باید توجه داشته باشید که نوازندگی در ارکستر تمرین خاصی لازم دارد و به‌همین‌جهت نوازندگان سنتور باید از هر فرصتی استفاده نموده هرچه بیشتر در ارکستر شرکت نمایند تا از این راه تجربه و مهارت کافی به دست آورند.
2. به‌غیر از توجه و علاقۀ نوازندگان سنتور به کارِ ارکستر وضع ساختمانی سنتور نیز در این امر مؤثر است و چنانچه سه مورد زیر رعایت شود در تقویت جنبۀ ارکستری سنتور گام بزرگی برداشته خواهد شد.
الف- موضوع کوک سنتور که باید موردبررسی دقیق قرار گیرد.
ب- مسئلۀ پرده‌های کروماتیک تا حدامکان موردتحقیق و آزمایش قرار گیرد.
ج- وسعت سنتور مشخص گردد و حدود آن تثبیت شود. اصولا در کشورهایی که موسیقی راه تکامل خود را یافته و فن ارکستراسیون پیشرفت لازم را نموده است وضع سازها نیز از نظر ارکستر تثبیت شده است، بدین معنی که قاعدۀ ساختمان هر ساز مشخص است و به همین جهت وسعت سازها نیز معلوم است و نویسندگان آهنگ تکلیف خود را می‌دانند، ولی در کشور ما هنوز برای ساختن سازها قاعدۀ مشخصی وجود ندارد و هریک از سازندگان آلات موسیقی بنا به سلیقۀ خود نوع بخصوصی ساز را می‌سازند و ملاک و معیاری از نظر بزرگی و کوچکی سازها در دست نیست. درنتیجه، وسعت سازها نیز متغیر است.

گردآورنده: اشرف اخشابی
برگرفته از کتاب مجموعه مقالات سنتور
به نقل از داریوش صفوت