ساز ایگیل igil

ساز igil

ایگیل igil سازی دو سیمه متعلق به جمهوری Tuvan یکی از جمهوری‌های روسیه در جنوب سیبری و شمال مغولستان است که با آرشه نواخته می شود.

تاریخچه

در دوران سلطه کمونیسم سعی بر مدرن کردن این ساز شد، ولی جز یک تلاش برای غربی کردن این ساز با شبیه‌تر کردن این ساز به ویولنسل اروپایی کار زیادی انجام نگرفت و با وجود این تغییرات در جهت تحول آن، سبک‌های نوازندگی استفاده شده در سرزمین Tuvan  بطور وسیع  همان تکنیک‌هایی است که برای نواختن نوع اولیه و اصلی این ساز استفاده می‌شده است.

  ساز ایگیل igil

ساختار ساز

دسته و کاسه آن که شبیه سازهای مضرابی است از چوب سخت درخت کاج  ساخته می‌شود.

قسمت جلوی کاسه ساز ممکن است با پوست حیوانات یا روکش نازک چوبی پوشانده شود.

سیم  و رشته‌های بکار رفته در ساز و همچنین آرشه آن بطور سنتی معمولا از موی دم اسب تهیه می شود (بصورت تارهای موازی مرتب شده).

همچنین ممکن است از جنس نایلون هم ساخته شوند.

دسته این ساز فاقد پرده‌بندی است.

همانند ساز morin khuur مغولی سر دسته بصورت سر یک اسب خراطی می‌شود و به هر دو این سازها کمانچه کله اسبی (horsehead fiddle) می‌گویند.

  ساز ایگیل igil

روش نواختن ساز

هنگام نواختن تقریبا بصورت عمودی و ایستاده نگه داشته می‌شود و همانند کمانچه کاسه آن روی ران اجراکننده قرار می‌گیرد.

تکنیک نواختن با زخمه زدن به سیم‌ها توسط ناخن یا نوک انگشتان است.

مرکز مهارت آموزی و آموزشگاه موسیقی همراز