عبدالله دوامی

عبدالله دوامی در جوانی

زندگی‌نامه
استاد عبدالله دوامی، موسیقی‌دان و ردیف‌شناس برجسته ایرانی در سال ۱۲۷۰ در یکی از روستاهای تفرش به دنیا آمد.
او فرزند ابوالقاسم خان تعزیه‌خوان بود و پس از گذراندن دروس اولیه در مکتب‌خانه به تهران آمد و در مدرسه تربیت مشغول به تحصیل شد؛ او همکلاسی ركن‌الدين‌خان مختاري (معروف به سرپاس مختاری) بود.
او پس از اتمام تحصیلات، به مدت هفت سال در اداره پست مشغول به کار شد و پس از اين مدت به وزارت دارايي منتقل گشت و تا پايان دوران باز نشستگي در اين وزارتخانه مشغول كار بود.

همکاری با رادیو و تلویزیون
استاد دوامی از فروردين ماه 1334 همكاري خود را با سازمان راديو و تلویزيون وقت و مركز حفظ و اشاعه موسيقي سنتي ايران شروع كرد كه به واسطه کهولت سن شاگردان را در منزل تعليم مي‌داد.

عبدالله دوامی

دوامی، اهل معنویت
استاد دوامي، اهل معنويت و خلوص و سادگي بود و با هنرش مي‌زيست.
او عضو هيات موسيقيدانان سنتي و مدرّس آواز در هنرستان ملي موسيقي نیز بود.

استاد نواهای ضربی و تصنیف
روح الله خالقی، از دوامی به‌عنوان استاد نواهای ضربی و تصنیف نام برده و او را در ضربی خواندن بی‌مانند می‌دانست.

اساتید
دوامی از همان دوران کودکی در مکتب استادانی چون میرزا عبدالله، میرزا حسین قلی، حسین خان اسماعیل‌زاده و ملک الذاکرین پرورش یافت.

عبدالله دوامی و حسین علیراده

شاگردان
استادانی مانند محمود کریمی، فرامرز پایور، محمدرضا شجریان، رضوی سروستانی، نصرالله ناصح‌پور، محمد رضا لطفی، ابوالحسن صبا، محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، ناصر فرهنگ‌فر، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، داریوش طلائی، مجید کیانی، محمد حیدری، فاطمه واعظی(پریسا)، فاخره صبا، تورج کیارس، کریم صالح عظیمی، شاپور حاتمی، نورعلی خان برومند، شهرام ناظری و سیما بینا از شاگردان برجستۀ استاد دوامی هستند.

عبدالله دوامی

آثار
از آثار او می‌توان به نوارهای خصوصی باقی مانده از ایشان (بیشتر جنبه آموزشی دارند)، نت ردیف آوازی او و تصنیف‌های قدیمی (به کوشش فرامرز پایور؛ بیش از ۱۸۶ تصنیف) و آلبوم نوارهای ردیف آوازی، صفحات گرامافون به همراه درویش خان، سیّدحسن طاهرزاده، ابوالحسن اقبال‌آذر و باقر خان رامشگر و پنجاه تصنیف عارف اشاره نمود. همچنین استاد پایور ردیف آوازی او را نیز نت‌نویسی کرده است.

تفلیس بجای برلن
دوامی قبل از انقلاب مشروطیت برای شناساندن موسیقی سنتی ایران قرار شد که به اتفاق اقبال السلطان و باقر خان و مشیر همایون شهردار به برلن بروند ولی به واسطه جنگ جهانی اول وقفه ای در این مسافرت پیش آمد و اجبارا به جای برلن به تفلیس و قفقاز رفتند و تصمیم خود را آنجا عملی کردند.

عبدالله دوامی

وفات
استاد عبدالله خان دوامی در بیستم دی ماه 1359 در جماران تهران دار فانی را وداع گفت.