Native American flute فلوت بومی آمریکایی

فلوت بومی‌ آمریکایی (به انگلیسی: Native American flute) یک نوع فلوت است که توسط یک نفر نواخته می‌شود. صدای این نوع فلوت در مکان‌های بسته و نیمه‌باز برابر ارتعاش بسیار زیاد می‌شود. فلوت بومیان آمریکایی در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود.

این فلوت در سال ۲۰۱۱ میلادی در نظام رده‌بندی هورن بوستل-زاکس ثبت شد. بعدها نیز در سازمان میراث جهانی به نام ایالات متحده آمریکا ثبت نام شد. این فلوت توسط بسیاری از رؤسای سرخ‌پوست آمریکایی ساخته و استفاده می‌شود و از آن در انواع مراسم‌، مانند مراسم دینی و جشن‌ها، استفاده می‌شود.

این ساز دارای سوراخ های باز جهت انگشت‌گذاری و دو محفظه هوا است. یکی برای ورود نفس نوازنده و محفظه دوم که صدا را ایجاد می کند.

نوازنده بدون نیاز به قمیش در یک سر فلوت می‌دمد و هوا از یک محفظه به محفظه دیگر می رود. هوا از طریق دریچه‌ای که به دهان نوازنده نزدیک است به دیواره محفظه دوم برخورد و صدا به این صورت تولید می شود. محفظه صدا معمولا دارای ۵ یا ۶ سوراخ است که با انکشت‌گذاری نوازنده و کوتاه و بلند شدن مسیر جریان هوا در لوله فرکانس صدا تغییر و نت های مورد نظر به صدا در خواهد آمد.

فلوت های بومی آمریکایی شامل طیف گسترده ای از طرح ها، اندازه ها و دگرگونی‌ها هستند و بسیار متنوع تر از سایر دسته‌های آلات موسیقی چوبی هستند.

نام ها

فلوت سرخپوستی با نام های بسیاری شناخته می‌شود. بعضی از دلایل انواع نام ها عبارتند از: کاربرد‌های متنوع این ساز، پراکندگی وسیع در سراسر گروه های زبانی و مناطق جغرافیایی …

نام‌های بومی آمریکایی برای فلوت شامل موارد زیر می‌شود:

Cheyenne

Chippewa

Dakota

Kiowa

Lakota

Opata

Unami

Zuni

نام‌های جایگزین(دیگر) زبان انگلیسی عبارتند از: فلوت Courting سرخپوستان آمریکایی، ، فلوت Courting ، فلوت نیاکان ، فلوت هندی ، فلوت عشق ، فلوت Courting بومی آمریکایی ، فلوت عشق بومیان آمریکا، فلوت بومی آمریکایی، فلوت آمریکای شمالی، Plains فلوت و فلوت Courting دشت‌های هند.

تاریخچه

به خوبی مشخص نیست که طراحی فلوت سرخپوستی قبل از سال ۱۸۲۳ چگونه صورت گرفته است. روایات بسیاری در مورد چگونگی اختراع فلوت سرخپوستی توسط اقوام و مردم بومی آمریکایی وجود دارد. در یک روایت، دارکوب‌ها حفره‌های توخالی را در حالی که در جستجوی موریانه ها بودند با نوک زدن ایجادکردند؛ هنگامی که باد در امتداد سوراخ ها می‌وزید، مردم اطراف، آهنگ و موسیقی آن‌را شنیدند.

روایت دیگری از فرهنگ توکانی شرح می دهد که Uakti ، موجودی است با حفره هایی در بدنش که وقتی که فرار می‌کند و یا باد در امتداد بدنش می‌وزد تولید موسیقی آهنگین می‌کند! این روایات به نوعی شبیه به روایاتی از تاریخچه پیدایش پن‌فلوت است. گویا اکثر سازهای بادی بومی به نوعی در طبیعت و برحسب اتفاق کشف شده اند.

در طول دوره ۱۹۳۰-۱۹۶۰، تعداد کمی از مردم فلوت بومی آمریکا را می نواختند. با این حال، چند ضبط از نواختن فلوت در این دوره در دسترس است. یکی از این ضبط ها توسط Belo Cozad، برای کتابخانه کنگرهU. S.  در سال ۱۹۴۱ نواخته شده است.

فلوت های سرخپوستی در انواع گام های مینور پنتاتونیک کوک می شوند و نوازنده بر حسب سلیقه یا نوع موسیقی می تواند نوع کلید را بر مبنای بم یا زیر بودن صدای ساز انتخاب کند. با توجه به اینکه فلوت سرخپوستی جنس صدای گرم و آرامش‌بخش دارد در موسیقی‌درمانی و مدیتیشن کاربرد زیادی دارد.

فلوت های سرخپوستی معمولا از انواع چوب و بامبو ساخته می شوند.