قرینه سازی در موسیقی

«آفرینش» به منظور بیان آرزوها و نیازهای روحی و از قوه به فعل درآوردن اندیشه ها و تخیلات ذهنی هنرمند امری ضروی و اجتناب ناپذیر است.

هنرمندان با دارا بودن قدرت ایجاد و خلق ایده های بدیع و اختلاط و ترکیب آن‌ها، با استفاده از راهکارهایی که در آن ایده ها ایجاد تنوع می‌کند؛ آثاری شایسته و به یادماندنی خلق می کنند که «یگانگی» در میان اجزاء سازنده آن آثار به خوبی قابل درک است.

این یگانگی که با وجود تعادل و تناسب میان اجزاء یک اثر هنری به وجود می آید و درواقع «اصول ساختاری» (Structural Principles) به شمار می رود، در اثر «تکرار ایده‌ها» به صورتی متنوع خواهد بود که در موسیقی به انحاء مختلف جلوه گر می شود که عبارتند از:

تکرار همانند (Exact Repetation)
تکرار پی آیند (Sequence) 
تکرار به صورت تقلید (Imitation)
تکرار با تغییر (By Variation)
تکرار دارای گسترش (Development)
تکرار قرینه ای (Symmetrical)
که در شکل های مختلف یاد شده می تواند جلوه گر شده و تنوع لازم را تأمین کند.
 

«تقارن» یکی از عوامل مهم در ایجاد «یگانگی» است که به شکل‌های گوناگون مورداستفاده قرار می گیرد.

در هنر گرافیک معمولاً تصویر یک شکل را که در صفحه مقابل آن به صورتی متقابل یا وارونه منعکس شده باشد «متقارن» می گویند.

به عنوان مثال اگر تصویر جسمی در آینه مقابل آن یا آینه بالا و پایین آن دیده شود، دارای تمام خصایص آن جسم است با این تفاوت که جهان آن معکوس می شود.

علت وجودی پنج خط حامل «Stave» و یازده خطی بودن «حامل عمومی» «the great stave» نیز دلیلی کاملاً فنی دارد؛ زیرا در حامل پنج خطی، خط سوم محور تقارن است و درنتیجه خطوط اول با پنجم و دوم با چهارم تقارن دارند.

این امر علاوه بر آن که نقش مهمی در موسیقی پولیفونیک (Pplophonic) دارد، خواندن نت ها را نیز به مراتب آسان تر می کند.

دانلود کتاب قرینه سازی در موسیقی نوشته دکتر مصطفی کمال پورتراب
کلاس موسیقی آموزش آواز در آموزشگاه موسیقی همراز