استاد مرتضی نی داوود
“نام نی داوود را “درویش خان” برای مرتضی انتخاب نمود”

مرتضی نی داوود

علت نام‌گذاری

نی داوود، نام آوازی در گوشۀ دستگاه همایون است.

مرتضی نی داوود ارادت خاصی به استادش درویش خان داشت و او نیز نی داوود را همانند فرزندش دوست می‌داشت، به همین خاطر نام نی داوود را برای مرتضی انتخاب نمود.

مرتضی نی داوود

بیوگرافی

مرتضی نی داوود در شهر اصفهان، در خانواده‌ای کلیمی و اهل موسیقی به دنیا آمد.

پدرش، بالا خان، که تار و تنبک می نواخت، او را به مدت 7 ماه نزد رمضان ذوالفقاری برد و بعد از آن برای دو سال و نیم از تعلیمات آقا حسینقلی بهره گرفت.

دریافت نشان

سپس نزد درویش خان ردیف موسیقی و تار نوازی را آموخت و بعد از گذشت سه سال توانست نشان «تبرزین طلایی» را که به شاگردان ممتاز داده می‌شد، دریافت کند.

کلاسِ درویش

ارادت خاص نی داوود به درویش خان باعث شد تا او پس از مرگ استادش کلاسی را جهت تدریس تار و ردیف موسیقی ایرانی برپا کند و نام آنرا “درویش” نامگذاری کند.

مرتضی نی داوود

شاگرد برجسته

یکی از شاگردان برجستۀ مرتضی نی داوود، قمرالملوک وزیری بود که بعدها به همکاری بیشتر این دو انجامید و آوازهای قمرالملوک با تارنوازی‌های نی داوود همراه شد.

همکاری با چهره‌ها

نی داوود پس از تأسیس رادیو به همکاری با خوانندگان معروفی چون قمرالملوک وزیری، ملوک ضرابی، روح‌انگیز، ادیب خوانساری، جواد بدیع‌زاده و غلامحسین بنان پرداخت و برای آنان تصنیف ساخت یا با آوازشان تار نواخت.

مرتضی نی داوود

موسیقی‌دانان یهودی ایرانی

علاوه بر مرتضی نی داوود، موسی خان کاشی، یونس دردشتی و سلیمان روح‌افزا نیز از دیگر موسیقی دانان بزرگ یهودی بودند که بر موسیقی ایران بسیار تأثیر گذاشته‌اند؛ اما تأثیر نی داوود، به دلیل تصنیف مرغ سحر که به یک تصنیف ملی تبدیل شده است، از همه آن موسیقیدانان بیشتر بوده است.

وفات

مرتضی نی داوود، در سال ۱۳۵۵ به همراه فرزندانش به آمریکا مهاجرت کرد و در ۲ مرداد سال ۱۳۶۹ در سن نود سالگی در آمریکا درگذشت.